شمری

شمری . [ ش َم ْ م َ ری ی / ش ِم ْ م َ ری ی ] (ع ص ) مرد رسا و آزموده کار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ جلد و چابک خویشتن ورچیده . (منتهی الارب ).

شمری . [ ش َ م َ / ش ِ م ِ / ش ُ م ُ ری ی ] (ع ص ) مرد هشیار کارگزار کارآزموده ٔ جلد و چابک .(ناظم الاطباء). آزموده کار دانای امور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به شِمر شود.

شمری . [ ش َم ْ م َ ] (اِخ ) جرنفش شاعر. ابن عبدةبن امروءالقیس بن زید. منسوب است به شمربن عبد جذیمة... و آن بطنی است از بطنهای طی ٔ. (از الانساب سمعانی ).