شمسیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمسیة. [ ش َ سی ی َ ] (ع ص نسبی ) شمسیة. شمسی . منسوب به شمس . (ناظم الاطباء). منسوب به شمس بمعنی خورشید. ◄ منسوب به شمس الدین و شمس العرفاء. (یادداشت مؤلف ). ◄ منسوب به کلمه ٔ شمس . ♦ حروف شمسیه ؛ حروف شمسی . رجوع به ترکیب حروف شمسی شود. ◄ (اِ) چتر. (ناظم الاطباء).
شمسیه . [ ش َ سی ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ریوند بخش حومه ٔ شهرستان نیشابور. سکنه ٔ آن ١٧٥ تن . آب آن از قنات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
شمسیه . [ ش َ سی ی َ / ی ِ ] (اِخ ) شعبه ای از صوفیه ٔ نعمةاللهیه منسوب به شمس العرفاء. (فرهنگ فارسی معین ).