شمشادقد

شمشادقد. [ ش َ/ ش ِ ق َ ] (ص مرکب ) راست قد و بالا. (ناظم الاطباء). آنکه چون شمشاد قامتی راست و بلند دارد : روزها رفت که دست من مسکین نگرفت زلف شمشادقدی سایه ٔ سیم اندامی . حافظ. شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان . حافظ. رجوع به شمشادبالا شود.