شمق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمق .[ ش َ م َ ] (ع اِمص ) شادمانی و فرح دیوانگی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
شمق . [ ش َ م َ ] (ع مص ) شادمان شدن به نشاط دیوانگی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
شمق . [ ش ِ م ِق ق ] (ع ص ) مرد طویل و دراز. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). دراز. (منتهی الارب ).