شمله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شملة.[ ش َ م َ ل َ ] (ع اِ) اندک از خرما و از باران و مانند آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).
شملة. [ ش ِ م ِل ْ ل َ] (ع ص ) ناقة شملة؛ ماده شتر سریع و شتابرو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
شملة. [ ش ِ ل َ ] (ع اِ) هیأت در خودپیچیدگی جامه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ♦ شملةالصماء ؛ نوعی از چادر بخود پیچیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).