شناب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شناب . [ ش َ ] (اِخ ) (بمعنی خشک ) نام پادشاه ادمه و او در زمانی که کدرلاعومر بر اراضی سدوم تاخت آورد پادشاه ادمه بود که در عمق سدیم واقع است . (قاموس کتاب مقدس ).
شناب . [ ش ِ ] (اِ) بمعنی شنا. آب ورزی . (از برهان ) (از آنندراج ). رجوع به شنا شود.