شناحی

شناحی . [ ش َ حی ی ] (ع ص ) دراز تندار از مردم و شتر. (منتهی الارب ). شَناحی و شَناحی ّ؛ دراز و تن دار از شتر و فقط ماده شتر را شناحیة گویند. (از اقرب الموارد). دراز تنومند و فربه از مردم و از شتر. یقال : رجل شناح و رجل شناحی ؛ مرد دراز تنومند. و بکر شناح و بکر شناحی ؛ شتر جوان . (ناظم الاطباء).