شناخته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شناخته . [ ش ِ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) دانسته . دانسته شده . وقوف یافته . ج، شناختگان . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ فارسی معین ). ◄ معروف . مشهور. بنام . عُرف . عارِفة. معروف . (منتهی الارب ): شناخته مرد؛ مرد شناخته و معروف . (یادداشت مؤلف ) : خدایگانی کاندر جهان بدین و بداد شناخته ست چو بوبکر و عُمَّر و عثمان . فرخی . مردی شناخته بود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١٢٢).