شناظیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شناظیر. [ ش َ ] (ع ص، اِ) ج ِ شِنْظیر، به معنی بدخلق وفحاش . (از اقرب الموارد). و رجوع به شِنْظیر شود.
شناظیر. [ ش ُ] (ع اِ) یکی شِنْظیر. شناظیرالجبل ؛ اطراف کوه و کرانه ٔ آن . (از اقرب الموارد). و رجوع به شنظیر شود.