شنت

شنت . [ ش َ ن َ ] (هزوارش، اِ) بلغت زند و پازند بمعنی سال است و به عربی سنه گویند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ).

شنت . [ ش َ ] (معرب، اِ) معرب کلمه ٔ «سنت » و «سانتا» است . کلمه ای است که «سانتا» ی ِ اسپانیایی و ایتالیایی را بدان تعریب کرده اند و عده ای از شهرهای اسپانیا مبدو به سانتا یا شنت آغازد. (یادداشت مؤلف ). شهرها و دژهای متعددی به این نام مبدوند که اکثر از اعمال اندلسند: شنت اشتانی . شنت اولالیه . شنت بریة. شنت بیطرة. شنتجالة. شنترین . شنت طولة. شنتغنش . شنت قبلة. شنت مریة. شنت یاقب . رجوع به معجم البلدان و دائرة المعارف اسلام شود.