شنخاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شنخاب . [ ش ِ ] (ع اِ) بالای کوه .ج، شناخیب . (از اقرب الموارد). سر کوه بلند. (ناظم الاطباء). ◄ سر دوش . ◄ مهره ٔ پشت . (ناظم الاطباء). ج، شناخیب . رجوع به شنخوب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شنخاب . [ ش ِ ] (ع اِ) بالای کوه .ج، شناخیب . (از اقرب الموارد). سر کوه بلند. (ناظم الاطباء). ◄ سر دوش . ◄ مهره ٔ پشت . (ناظم الاطباء). ج، شناخیب . رجوع به شنخوب شود.