شنغاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شنغاب . [ ش ِ ] (ع ص ) مرد دراز. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ رسن و شاخ دراز و باریک . (منتهی الارب ). دراز و باریک از رسن ها و شاخه ها مانند شنغب و شنغوب یا حیوان دراز. (از اقرب الموارد). ج، شناغیب . (یادداشت مؤلف ).