شنگولی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شنگولی . [ ش َ ] (ص نسبی ) منسوب به شنگول . رجوع به شنگول شود : غلام همت شنگولیان و رندانم نه زاهدان که نظر میکنند پنهانت . سعدی . ◄ دزد و راهزن : ما لولی و شنگولی بی مکسب ومشغولی جز مال مسلمانان مال که بریم آخر. مولوی . ◄ (حامص ) صفت شنگول . حالت و چگونگی شنگول . شنگول بودن .