شنیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شنیز. [ ش ِ ] (معرب، اِ) سیاه دانه که به هندی کلونجی است و در آن لغات است : شونیز و شؤنیز و شهنیز. فارسی الاصل است . (منتهی الارب ). شونیز و شینیز سیاه دانه است .(از اقرب الموارد). و رجوع به شُنیز و شونیز شود.
شنیز. [ ش ُ ] (اِ) مخفف شونیز است که سیاه دانه باشد. (برهان ) (آنندراج ).
شنیز. [ ش َ ] (اِ) چوب آبنوس را گویند. (برهان ) (آنندراج ). چوبی است سیاه و سنگین . ◄ کمان تیراندازی . (برهان ) (آنندراج ).