شه باش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه باش . [ ش َه ْ ] (اِ مرکب ) شاه باش . در تداول عامه، سکه یا نقل که بر سر داماد و عروس نثار کنند. نثار. رجوع به شاه باش و شاباش شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه باش . [ ش َه ْ ] (اِ مرکب ) شاه باش . در تداول عامه، سکه یا نقل که بر سر داماد و عروس نثار کنند. نثار. رجوع به شاه باش و شاباش شود.