شه شرق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه شرق . [ ش َ هَِ ش َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پادشاه شرق یا ملک شرق . این نام را بر سلاطین و افراد سلسله های حاکم بر خراسان و شرق ایران اطلاق میکردند از قبیل غزنویان و سلجوقیان و غیره : چو زین کرانه شه شرق دست برد به تیر بر آن کرانه نماند از مخالفان دیّار. فرخی . لشکرآرای شه شرق ولینعمت من عضد دولت یوسف پسر ناصر دین . فرخی .