شه پی خان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه پی خان . [ ش َه ْ ] (اِخ ) یا توکی . فرزند تولی خاقان که در سال ٦٠٩ م . پس از پدر حکمران طوایف ترکان جنوبی گردید. وی در ٦١٥ م . هنگامی که امپراطور چین مشغول بازدید ولایات جنوبی قلمرو خود بود در صدد برآمد که با صدهزار سپاهیان امپراطور را به غفلت گیرد، اما با حیله ای که همسر شه پی خان دیده بود امپراطور چین رهائی یافت . (از شرح احوال رودکی ص ١٨٧، ١٨٨).