شه پیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه پیل . [ ش َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف شاه پیل . شاه فیلان . فیل بزرگ . (فرهنگ فارسی معین ) : پیل در گل مانده را شه پیل باید تا کشد. ؟ (از مجموعه ٔ مختصر امثال ). ◄ به اصطلاح شطرنج، رخی که در قلعه باشد. (ناظم الاطباء).