شهام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهام . [ ش َ ] (ع اِ) غول بیابانی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
شهام . [ ش ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ شَهْم، به معنی تیزخاطر چالاک . (از منتهی الارب ). رجوع به شَهْم شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهام . [ ش َ ] (ع اِ) غول بیابانی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
شهام . [ ش ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ شَهْم، به معنی تیزخاطر چالاک . (از منتهی الارب ). رجوع به شَهْم شود.