واژه جو

شهبر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شهبر. [ ش َ ب َ ] (اِخ ) عصام بن شهبر. دربان نعمان بن منذر است . (منتهی الارب ).

شهبر. [ ش َ ب َ ] (ع ص ) رجل شهبر؛ مرد پیر و قیل لایوصف به الرجال . ◄ سطبر و بزرگ سر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

معنی شهبر | واژه جو