شهدی

شهدی . [ ش َ ] (اِخ )او را دیوانی است بفارسی ٤ هزار بیت و گویا تاریخ آل عثمان است که به وزن شاهنامه بنام سلطان محمدخان کرده است . (از کشف الظنون ) (از دائرةالمعارف بستانی ).

شهدی . [ ش َ ] (ص نسبی ) منسوب به شهد. رجوع به شهد شود.