شهربن باذان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهربن باذان . [ ش َ رِ ن ِ ] (اِخ ) نام حاکم صنعا در زمان رسول اکرم، در مجمل التواریخ و القصص و حبیب السیر چنین آمده است : در زمان پیغمبر اسلام به سال ١١ هجرت مردی دروغ زن در یمن بنام اسودبن کعب ملقب به ذی الحمار بدعوی پیامبری برخاست . وی تمام یمن را تصرف کرد و چون بجانب صنعا روی آورد شهربن باذان حاکم آن ولایت برای مقابله با ذی الحمار پیش آمد و شهربن باذان بقتل رسید. رجوع به اسودبن کعب عنسی و مجمل التواریخ و القصص ص ٢٥٥، ٢٥٦ و٢٥٧ و حبیب السیر چ تهران جزو ٤ از ج ١ ص ١٥٥ شود.