شهنواز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهنواز. [ ش َ ن َ] (ن مف مرکب ) شاه نواز. نواخت یافته از شاه . که شاه او را نوازد. ◄ (نف مرکب ) نوازنده ٔ شاه .
شهنواز. [ ش َ ن َ ] (اِخ ) دهی از دهستان قوریچای بخش قره آغاج شهرستان مراغه است و ٤٩٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).
شهنواز. [ ش َ ن َ ] (اِخ ) نام طایفه ای است که در منطقه ٔمکران سکنی دارند و پیشتر یاراحمدزائی گفته میشد.