شوخ گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوخ گیر. (نف مرکب ) زداینده ٔشوخ . پاک کننده و دورسازنده ٔ آلودگی و ناپاکی . ◄ فرومایه و دون . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ مرکب ) ابزاری آهنین و دراز که نوک آن مانند چنگک [ است ] و بدان معدن را میکاوند. (ناظم الاطباء).