شوخس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوخس . [ ش َ / شُو خ ُ ] (نف مرکب ) (از: «شو»، صورتی از شب + «خُس »، صورتی از خُسب، مخفف خسبنده ) شب خسب . شب خسبنده . خسبنده در شب . ◄ (اِ مرکب ) شب خسب . گل ابریشم . و این نامی است که در نور و کجور به گل ابریشم دهند.(یادداشت مؤلف ). رجوع به شب خسب و گل ابریشم شود.
شوخس . [ ش َ / شُو خ ِ ] (اِ مرکب ) شوخُس . تلفظی از «شب خسب ». درخت گل ابریشم . (جنگل شناسی کریم ساعی ص ٢٢٣). و رجوع به شب خسب و گل ابریشم شود.