شورافکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شورافکن . [ اَ ک َ ] (نف مرکب ) آنکه شور افکند. که شور برانگیزد.که آشوب و غوغا بپا کند. رجوع به شور افکندن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شورافکن . [ اَ ک َ ] (نف مرکب ) آنکه شور افکند. که شور برانگیزد.که آشوب و غوغا بپا کند. رجوع به شور افکندن شود.