شورجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شورجه . [ ج َ / ج ِ ] (اِ) آجیل شور یعنی تخمه ٔ هندوانه و کدو و پسته و بادام و فندق (در تداول مردم قزوین ).
شورجه . [ ج ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان آجرلو بخش مرکزی شهرستان مراغه است و ٣٢٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).