شورمین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شورمین . [ رَ م َ ] (اِخ ) (به لفظ تثنیه و الشرم بمعنی «شق » است و شاید از همین ماده اشتقاق شده باشد) نام جایگاهی است در بلاد بنی طی . (از معجم البلدان ).
شورمین . (اِخ ) شهرکی است [ به خراسان ] از عمل هری . (حدود العالم ).