شوریده رنگ

شوریده رنگ . [ دَ / دِ رَ ] (ص مرکب ) رنگ پریده . (ناظم الاطباء). رنگ بگردانیده : در این بود درویش شوریده رنگ که شیری درآمد شغالی به چنگ . سعدی . ◄ کنایه از مردم رند و ملامتی . (آنندراج ) : بپرسیدم این کشور آسوده کی شد کسی گفت سعدی چه شوریده رنگی . سعدی . در اوباش، پاکان شوریده رنگ همان جای تاریک و لعل است و سنگ . سعدی . یکی گفتش ای یار شوریده رنگ تو هرگز غزا کرده ای در فرنگ . سعدی .