شوریده زلف

شوریده زلف . [ دَ / دِ زُ ] (ص مرکب ) ژولیده موی . (ناظم الاطباء) : گر نداری باورم بشنو که خلقان کرده اند نام اوشوریده زلف و نام من شوریده حال . امیر معزی . دستار درربوده سران را به باد زلف شوریده زلف و مقنعه ٔ عید بر سرش . خاقانی . ◄ از اسمهای محبوب است . (از آنندراج ).