شوریده سر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوریده سر. [ دَ /دِ س َ ] (ص مرکب ) بی قرار و بی ثبات و قلندر. (ناظم الاطباء). مختل العقل . (یادداشت مؤلف ). ◄ مجذوب . عاشق . شیدا. آشفته . با سر سودائی : آمد نه چنان که همنشستان شوریده سر آنچنان که مستان . نظامی . شوریده سرم مدار چندین زیر و زبرم مدار چندین . نظامی . چه خوش گفت شیدای شوریده سر جوابی که باید نوشتن به زر. سعدی . بدو گفت دانای شوریده سر جوابی که باید نوشتن به زر. سعدی . شاه شوریده سران خوان من بی سامان را زانکه در کم خردی از همه عالم بیشم . حافظ. ◄ خشمگین . آشفته . دیوانه وار : ز روسی یکی شیر شوریده سر به گردن درآورده روسی سپر. نظامی . شکاری یکی مرغ شوریده سر ز خواب شب فتنه شوریده تر. نظامی .