شَرَعَ

شَرَعَ لَکُمْ مِّنَ الدِّیْنِ «شَرَعَ» از مادّه «شَرْع» (بر وزن زرع) در اصل، به معناى راه روشن است، راه ورود به نهرها را نیز «شَرِیْعَه» مى گویند، سپس این کلمه در مورد ادیان الهى و شرایع آسمانى به کار رفته، چرا که راه روشن سعادت در آن است، و طریق وصول به آب حیات، ایمان و تقوى و صلح و عدالت است.(18)