شَعائِر

مِنْ شَعآئِرِ اللهِ «شعائر» از مادّه «شَعْر» جمع «شعیره» به معناى علامت و نشانه است; و «شعائر اللّه» علامت هایى است که انسان را به یاد خدا مى اندازد و خاطره اى از خاطرات مقدس را در نظرها تجدید مى کند. بنابراین «شعائر اللّه» در سوره «حجّ» به معناى «نشانه هاى پروردگار» است که شامل سر فصل هاى آئین الهى، برنامه هاى کلى و آنچه در نخستین بر خورد با این آئین چشمگیر است ـ و از جمله مناسک حج ـ مى باشد که انسان را به یاد خدا مى اندازد.(25)