شِرْعَة

شِرْعَةً وَ مِنْهاجاً «شِرْعَة» و «شریعه» از مادّه «شَرْع»، راهى را مى گویند که به سوى آب مى رود و به آن منتهى مى شود، و این که دین را شریعت مى گویند از آن نظر است که به حقایق و تعلیماتى منتهى مى گردد که مایه پاکیزگى، طهارت و حیات انسانى است. «راغب» در کتاب «مفردات» از «ابن عباس» نقل مى کند: فرق میان «شرعة» و «منهاج» آن است که «شرعة» به آنچه در قرآن وارد شده گفته مى شود و «منهاج» به امورى که در سنت پیامبر وارد گردیده.(19)