شکال
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ش) [ ع. ] (اِ.) پای بند ستور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ش) [ ع. ] (اِ.) پای بند ستور.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکال . [ ش َک ْ کا ] (ع ص ) بسیار شکل کننده . ◄ ظریف . (غیاث ).
شکال . [ ش ِ ] (اِخ ) از متکلمین شیعی . باهشام بن الحکم در اصل امامت هم عقیده ولی در بعضی امور با او مخالف بود. از کتب اوست : کتاب الامامة. کتاب المعرفة. کتاب فی الاستطاعة و غیره . (یادداشت مؤلف ).
شکال . [ ش ِ ] (از ع، اِ) مخفف اِشکال . ♦ شکال آوردن ؛ اشکال آوردن . اشکال و ایراد گرفتن : گر شکال آرد کسی در گفت ما از برای انبیا و اولیا. مولوی .
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه