شکاکیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکاکیت . [ ش َک ْ کا کی ی َ ] (از ع، مص جعلی ) شکاک بودن . شک کردن . منکر حصول علم قطعی بودن . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به شکاک و شکاکین شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکاکیت . [ ش َک ْ کا کی ی َ ] (از ع، مص جعلی ) شکاک بودن . شک کردن . منکر حصول علم قطعی بودن . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به شکاک و شکاکین شود.