شکر داشتن

شکر داشتن . [ ش ُت َ ] (مص مرکب ) سپاس داشتن . ثنا داشتن . خرسند و خشنود بودن . مقابل گله داشتن و شکوه داشتن : زلفش نگر دلال دل از من چه پرسی حال دل زآن زلف پرس احوال دل یا شکر دارد یا گله . خاقانی . نی نی از بخت شکرها دادم چند شکوی که شوک بی ثمر است . خاقانی .