شکرباری

شکرباری . [ ش َ ک َ ] (حامص مرکب ) باریدن شکر. افشاندن شکر. ◄ شیرین حرکاتی : آمدند از ره شکرباری کرده زیر قصب کله داری . نظامی . ◄ کنایه از سخن شیرین گفتن . شیرین سخنی . شیرین گفتاری : خدای را که تواند گزارد شکر و سپاس یکی منم که به شکرش کنم شکرباری . سعدی .