شکرشکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرشکر. [ ش َ ک َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) که شکر را شکار کند. که رونق بازار شکر بشکند. کنایه است از سخت شیرین و شکرین : هست گویی زمرّد و مرجان خط سبز و لب شکرشکرش . ابورجاء غزنوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرشکر. [ ش َ ک َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) که شکر را شکار کند. که رونق بازار شکر بشکند. کنایه است از سخت شیرین و شکرین : هست گویی زمرّد و مرجان خط سبز و لب شکرشکرش . ابورجاء غزنوی .