شکرقلم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرقلم . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ق َ ل َ ] (اِ مرکب ) نوعی از حلوا که شکربرگ نیز گویند. شکربرگ . (آنندراج ). و رجوع به شکربرگ شود. ◄ (ص مرکب ) شکرسخن . آنکه سخن شیرین و شکرین از قلم وی جاری بود. (از یادداشت مؤلف ).