شکرلله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرلله .[ ش ُ رُ ل ِل ْ ل َه ْ ] (از ع، جمله ٔ اسمیه ) سپاس خدای راست . (فرهنگ فارسی معین ). مخفف شُکْرُﷲ که کلمه ٔ ﷲبه قیاس ماه = مه و راه = ره مخفف شده : شکرللَّه که جهان را ز قدوم زیب نو داد محمدکاظم . هاتف اصفهانی (از فرهنگ فارسی معین ).