شکم انداختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکم انداختن . [ ش ِ ک َ اَ ت َ ](مص مرکب ) مرادف شکم داشتن . (آنندراج ) : شکم انداخته ابر بهاری شده آبستن گوهر نثاری . حکیم زلالی (ازآنندراج ). رجوع به شکم داشتن شود. ◄ اسقاط حمل، ترجمه ٔ محاوره ٔ هندی است . (آنندراج ).