شیب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(شَ یا ش) [ ع. ] ۱- (مص ل.) سفید شدن موی. ۲- (اِمص.) پیری.
(اِ.) پایین، سرازیری.
(اِ.)۱ - آمیختگی، امتزاج. ۲- تکان، لرزش. ۳- سرگشته، آشفته.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(شَ یا ش) [ ع. ] ۱- (مص ل.) سفید شدن موی. ۲- (اِمص.) پیری.
(اِ.) پایین، سرازیری.
(اِ.)۱ - آمیختگی، امتزاج. ۲- تکان، لرزش. ۳- سرگشته، آشفته.