شیخک

شیخک . [ ش َ / ش ِ خ َ ] (اِ مصغر) مرکب از شیخ عربی و کاف تصغیر فارسی، که تصغیر مع التحقیر شیخ است . (از غیاث ).

شیخک . [ ش َ / ش ِ خ َ ] (اِ مصغر) دانه ٔ بزرگ سبحه که هر دو انتهای نخ سبحه را از آن بیرون کرده بهم گره کنند. خلیفه ٔ سبحه . مهره ٔ بلندتر که بر سر سبحه است . میانه (در سبحه ). واسطه . واسطةالعقد. صوفی . امام . محراب (در سبحه ). (یادداشت مؤلف ).