شیدایی

شیدایی . [ ش َ / ش ِ ] (حامص )دیوانگی . (آنندراج ) (یادداشت مؤلف ). صفت شیدا. جنون . (یادداشت مؤلف ). آشفتگی . (آنندراج ) : مرا نسبت به شیدایی کند ماه پری پیکر تو دل با خویشتن داری چه دانی حال شیدایی . سعدی . ♦ سر به شیدایی برآوردن ؛ به آشفتگی گراییدن . دیوانه شدن : چو عقل اندرنمی گنجید سعدی بیا تا سر بشیدایی برآریم . سعدی . مگر زنجیرمویی گیردم دست وگرنه سر بشیدایی برآرم . حافظ. ◄ عاشقی . شیفتگی . عاشقی . وله . (یادداشت مؤلف ). ◄ (ص نسبی ) منسوب بشیدا. مفتون . دیوانه : حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی . حافظ.