شیدسپ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیدسپ . [ دَ ] (اِخ ) صورت مخفف شیداسپ . شیداسب . نام پسر گشتاسب . (ولف ) (ناظم الاطباء) : اَبَر کین شیدسپ فرزند شاه چو رستم بیامد میان سپاه . فردوسی . رجوع به شیداسب و شیداسپ شود.
شیدسپ . [ دَ ] (اِخ ) نام فرزند تور. وی پس از مرگ کورنگ پادشاه زابلستان بتاج و تخت رسید و از او پسری موسوم به طورنگ متولد گردید. (یشتها ج ٢ ص ١٩٦) : از آن ماه زادش یکی شه نژاد ببد شاد و شیدسپ نامش نهاد. فردوسی .