شیذلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیذلة.[ ش َ ذَ ل َ ] (اِخ ) ابوالمعالی عزیزی ابن عبدالملک بن منصور جیلی . فقیه شافعی (متوفی ٤٩٤ هَ . ق .). او راست : دیوان الانس و میدان الفرس، البرهان فی مشکلات القرآن . (از کشف الظنون ). در ص ٢٤١ کشف الظنون «شیدله » نیز ضبط شده است . رجوع به عزیزی، ابن عبدالملک شود.