شیرازه زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرازه زدن . [ زَ / زِ زَ دَ ] (مص مرکب ) شیرازه بستن . ته بندی کتاب و دفتر و جز آن . (یادداشت مؤلف ) : دفتر گل را فلک کرد به شنگرف رنگ زرین شیرازه زد هر ورقی را جلا. خاقانی . مکن گویا به عرض مدعا یا رب زبانم را ز خاموشی بزن شیرازه اوراق فغانم را. معزفطرت (از آنندراج ). رجوع به شیرازه بستن شود.