شیراندازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیراندازی . [ اَ ] (حامص مرکب ) عمل شیرانداز. غالب آمدن بر شیر با مکر و حیله : رو تو روبه بازی خرگوش بین مکر شیراندازی خرگوش بین . مولوی . ◄ شجاعت و بهادری و دلیری . (ناظم الاطباء). توانایی و کاردانی و آشنایی به فن و رمز کارها.