شیرین خرام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرین خرام . [ خ ِ / خ َ / خ ُ ] (ص مرکب ) آنکه دلپذیرانه می خرامد. (ناظم الاطباء). شیرین رفتار : رسد گر به این سبز شیرین خرام نگردد دگر کاسنی تلخکام . صائب تبریزی (از آنندراج ). رجوع به شیرین سوار و شیرین حرکات شود.